“Усе едзьма да сяльца па самаеда!”, альбо тапаніміка і этымалогія ў творах Алеся Разанава

Abstract

У артыкуле аналізуюцца геаграфічныя назвы, наяўныя ў творах Алеся Разанава. Гэта, у прыватнасці, тапонімы яго малой радзімы – Бярозаўшчыны, а таксама Брэстчыны і Беларусі ў цэлым. Акрамя таго, у тэкстах іншы раз маюцца яшчэ і назвы замежных мясцін, гістарычныя тапонімы. Адзначаецца, што паэт нярэдка не проста ўжывае ў вершах пэўныя геаграфічныя найменні, але і імкнецца растлумачыць іх сэнс, падаць этымалогію. Асабліва цікавым у гэтым плане з’яўляецца ўласнааўтарскі жанр этымалагічных эцюдаў з кнігі “След самаеда”, урыўкі з якой публікаваліся ў газеце “Літаратура і мастацтва”.